- today
- favorite 0 polubień
- remove_red_eye 30 odwiedzin
Poliwęglan czy szkło na zadaszenie tarasu brzmi jak wybór pomiędzy dwoma materiałami, ale po montażu znacznie mocniej odczuwa się różnicę pomiędzy konkretnymi wariantami pokrycia. Jeden dach zostawi dużo światła i widok nieba, drugi rozproszy promienie, a kolejny wyraźnie przyciemni taras oraz pomieszczenia znajdujące się za nim. Znaczenie ma też to, czy nad tarasem rosną drzewa, czy sąsiad patrzy z wyższego piętra i czy przy stole spędzasz czas również podczas deszczu. W ofercie jest osiem wariantów pokrycia, które lepiej podzielić według efektu świetlnego niż według samego materiału. Dopiero później dochodzą różnice związane z widokiem od spodu, myciem, odgłosem deszczu i zachowaniem pokrycia przy uszkodzeniu. Dlatego wybór dobrze zacząć od warunków na konkretnym tarasie, a nie od prostego założenia, że jeden materiał będzie lepszy w każdej sytuacji.
Jakie pokrycie na zadaszenie tarasu wybrać spośród ośmiu wariantów
Do wyboru jest pięć wariantów poliwęglanu i trzy warianty szkła. Zadaszenie tarasu z poliwęglanu i szklane zadaszenie tarasu są więc dwiema rodzinami rozwiązań, ale wewnątrz każdej z nich pokrycia mogą zachowywać się pod względem światła bardzo różnie.
- poliwęglan komorowy 16 mm bezbarwny
- poliwęglan komorowy 16 mm mleczny
- poliwęglan komorowy 16 mm przyciemniany grafitowy
- poliwęglan komorowy 16 mm szary
- poliwęglan jednokomorowy 16 mm bezbarwny
- szkło hartowane laminowane 9,14 mm bezbarwne
- szkło hartowane laminowane 9,14 mm przyciemniane
- szkło hartowane laminowane 9,14 mm białe
Znacznie bardziej użyteczny jest podział na trzy grupy. Warianty bezbarwne przepuszczają najwięcej światła i pozostawiają widok w górę. Rozpraszające, czyli poliwęglan mleczny na dach tarasu oraz szkło białe, dają jasną, równomiernie oświetloną przestrzeń bez ostrego rysunku cienia. Grupę przyciemniającą tworzą poliwęglan przyciemniany grafitowy na taras, poliwęglan szary i szkło przyciemniane.
To właśnie dlatego przezroczysty czy mleczny dach tarasu jest w pierwszej kolejności pytaniem o sposób prowadzenia światła, a dopiero później o tworzywo. Bezbarwny poliwęglan komorowy 16 mm może być pod tym względem bliższy szkłu bezbarwnemu niż mlecznej płycie wykonanej z tego samego materiału.
Trzy grupy pokryć dają trzy różne warunki pod dachem
Pod wariantem bezbarwnym pozostaje najwięcej światła. Na posadzce widać wyraźne cienie, szczególnie rano i późnym popołudniem, gdy słońce znajduje się niżej. Przez bezbarwne szkło obraz nieba i koron drzew jest czysty, natomiast przez bezbarwny poliwęglan komorowy pozostaje widoczny, ale zostaje przełamany strukturą płyty.
Wariant rozpraszający działa inaczej. Pod dachem nadal jest jasno, lecz światło staje się bardziej jednolite, bez ostrych promieni padających bezpośrednio na osoby siedzące przy stole. Jednocześnie znika widok nieba. Taka powierzchnia ogranicza też widoczność tarasu z góry i lepiej maskuje liście, igliwie, ślady po ptakach oraz inne zabrudzenia znajdujące się na pokryciu.
Pokrycia przyciemniające wyraźnie zmniejszają ilość docierającego światła. Zmienia się również jego barwa, więc inaczej mogą wyglądać meble, posadzka i pozostałe elementy wyposażenia. To ważna różnica w porównaniu z wariantem mlecznym. Mleczny nie jest po prostu ciemniejszy - przede wszystkim rozprasza światło.
Czy poliwęglan oznacza chłodniejszy taras niż szkło
Same komory w płycie nie przesądzają o tym, jak będzie odczuwane ciepło pod otwartym zadaszeniem. Argument izolacyjny ma większe znaczenie w zamkniętej przestrzeni, gdzie istnieje określona objętość powietrza ograniczona przegrodami. Taras pozostaje otwarty z boków i powietrze może swobodnie przepływać.
Dla osoby siedzącej przy stole ważniejsze jest to, ile promieniowania przejdzie przez pokrycie i dotrze bezpośrednio do ludzi oraz posadzki. Dlatego różnicę robi konkretny wariant świetlny. Pokrycie bezbarwne przepuszcza więcej bezpośredniego światła, rozpraszające zmienia sposób jego rozłożenia, a przyciemniające mocniej je ogranicza.
Żaden z tych wariantów nie rozwiąże natomiast problemu słońca wpadającego pod dach z boku. Zjawisko jest szczególnie odczuwalne rano i późnym popołudniem, gdy promienie znajdują się poniżej linii pokrycia. W takiej sytuacji potrzebna może być markiza dachowa albo roleta ścienna ZIP, a nie inna płyta nad głową.
Dach wpływa również na salon i kuchnię za tarasem
Pokrycie filtruje światło nie tylko podczas letniego wypoczynku. Zadaszenie pozostaje przed oknami przez cały rok, dlatego konsekwencje wyboru mogą być szczególnie zauważalne w listopadzie, grudniu i styczniu. Im ciemniejszy wariant i głębsza konstrukcja, tym mniej naturalnego światła może dotrzeć do pomieszczenia za tarasem.
Salon z dużym przeszkleniem, kuchnia mająca tylko jedno okno, sypialnia oraz garaż nie powinny być traktowane tak samo. W pierwszych dwóch pomieszczeniach utrata światła będzie odczuwalna podczas codziennego użytkowania. W garażu, korytarzu czy pomieszczeniu gospodarczym może mieć znacznie mniejsze znaczenie, więc większy priorytet można nadać komfortowi na samym tarasie.
Znaczenie ma również głębokość dachu. Im dalej pokrycie wychodzi od elewacji, tym większa część okna znajduje się pod jego cieniem. Dlatego ten sam przyciemniany wariant może być rozsądnym wyborem przy jednym domu i zbyt mocno ograniczać światło przy innym.
Jak rozstrzygnąć, czy lepszy będzie przezroczysty czy mleczny dach tarasu?
Jeżeli lubisz patrzeć w górę podczas siedzenia na tarasie, bezbarwne szkło daje najczystszy widok nieba i koron drzew. Przez bezbarwną płytę komorową również widać jasne niebo oraz zarys otoczenia, lecz obraz przecina struktura komór. Przy pokryciu mlecznym i białym widok znika, a nad głową pozostaje jednolita płaszczyzna.
Poliwęglan mleczny na dach tarasu ma szczególny sens pod drzewami. Liście, igliwie, ślady po ptakach czy smugi nie rysują się od spodu tak wyraźnie jak przy pokryciu bezbarwnym. Znika również ruchomy cień gałęzi przesuwający się po posadzce wraz ze słońcem i wiatrem.
Ten sam efekt może poprawić prywatność, gdy balkon albo okna sąsiada znajdują się wyżej niż taras. Pokrycia rozpraszające zamykają widok z góry. Nie rozwiązują jednak problemu osoby patrzącej z sąsiedniej działki na tym samym poziomie - wtedy potrzebna jest osłona boczna, na przykład poliwęglan komorowy 16 mm albo roleta ZIP.
Jaki poliwęglan na zadaszenie tarasu zależy także od otoczenia
Bezbarwna płyta jest naturalnym kandydatem tam, gdzie priorytetem jest światło, taras znajduje się od północy lub wschodu albo budynek i drzewa już go zacieniają. Na otwartej przestrzeni dach bezbarwny może również dłużej wyglądać czysto niż pod koronami drzew, ponieważ mniej liści i igliwia trafia na jego powierzchnię.
Mleczny wariant pomaga wtedy, gdy nadal chcesz mieć jasno, ale przeszkadzają ostre promienie, cień gałęzi albo wgląd z góry. Przy mocno nasłonecznionym tarasie południowym lub zachodnim można rozważyć także wariant grafitowy albo szary, szczególnie gdy za zadaszeniem znajduje się garaż, korytarz lub inne pomieszczenie niewymagające dużej ilości światła dziennego.
Wariant jednokomorowy bezbarwny 16 mm również znajduje się wśród dostępnych pokryć. Jego zastosowanie należy dopasować do konstrukcji oraz warunków montażu, podobnie jak pozostałe warianty dachowe.
Deszcz, mycie i widok od spodu różnią szkło od płyty
Pod otwartym zadaszeniem dach znajduje się blisko osób siedzących przy stole, dlatego odgłos deszczu jest częścią codziennego komfortu. Lżejsza płyta z tworzywa reaguje na uderzenia kropli wyraźniej niż cięższa i sztywniejsza tafla. Jeżeli taras służy do rozmów i posiłków także podczas deszczu, różnica może mieć znaczenie. Jeśli korzystasz z niego głównie przy dobrej pogodzie, ten argument schodzi na dalszy plan.
Wodę z połaci odprowadza ukryty system rynnowy znajdujący się wewnątrz profili, dlatego nie powinna spływać z całej przedniej krawędzi jak kurtyna. Nadal trzeba jednak utrzymywać odwodnienie w drożności i zaplanować miejsce, do którego ostatecznie trafi woda.
Poliwęglan wymaga delikatniejszego mycia
Poliwęglan komorowy 16 mm jest bardziej podatny na zarysowania niż szkło. Do czyszczenia potrzebuje miękkiej szczotki lub gąbki, wody i łagodnego środka. Szorstkie narzędzia, agresywne detergenty i szorowanie na sucho mogą pozostawić mikrozarysowania widoczne później od spodu. Szkło jest pod tym względem łatwiejsze do domycia i mniej podatne na zarysowanie, chociaż na tafli bezbarwnej dobrze widać smugi oraz zacieki.
Przy obu materiałach dobrze uwzględnić otoczenie. Dach znajdujący się pod drzewami będzie wymagał usuwania liści i igliwia, a po sezonie ich opadania czyszczenie ma szczególne znaczenie dla wyglądu oraz drożności odwodnienia.
Bezpieczeństwo i zachowanie materiału po latach
Poliwęglan komorowy ma dużą odporność na uderzenia i grad przy niewielkiej masie. Płyta nie zachowuje się przy uszkodzeniu jak zwykła tafla tworząca ostre odłamki. Znaczenie dla jej wyglądu w czasie ma fabryczna ochrona przed promieniowaniem UV. W opisywanej ofercie wskazana jest gwarancja na odporność UV płyt do 10 lat, dlatego przy porównywaniu konkretnych produktów trzeba sprawdzić zarówno obecność warstwy ochronnej, jak i warunki gwarancji.
Szkło bezpieczne na dach tarasu to w tym przypadku szkło hartowane i laminowane o grubości 9,14 mm. Przy uszkodzeniu folia PVB utrzymuje fragmenty tafli razem, zamiast pozwolić im swobodnie spaść na przestrzeń pod dachem. Większa masa szkła oznacza również inne wymagania podczas montażu i obsługi elementów na budowie. Barwa szkła pozostaje stabilna i nie jest podatna na działanie promieniowania UV w sposób właściwy dla niechronionych płyt z tworzywa.
Nie należy natomiast porównywać szkła bezpiecznego z przypadkową pojedynczą taflą opisywaną w starszych poradnikach. Podobnie samo słowo poliwęglan nie mówi jeszcze, czy dana płyta ma ochronę UV i jakie warunki gwarancji przewidział jej producent.
Dlaczego porady o poliwęglanie i szkle często sobie przeczą?
Najczęściej problemem nie jest sama sprzeczność, lecz porównywanie różnych produktów pod jedną nazwą. Jedna płyta poliwęglanowa może mieć fabryczną ochronę przed UV, inna może jej nie mieć. Podobnie szkło hartowane i laminowane zachowuje się przy uszkodzeniu inaczej niż zwykła pojedyncza tafla.
Drugi błąd polega na łączeniu dużej przepuszczalności światła i nagrzewania w jedną cechę przypisywaną materiałowi. W rzeczywistości bezbarwna odmiana tego samego materiału może przepuszczać znacznie więcej światła niż wariant przyciemniany. Dlatego trzeba porównywać konkretne konfiguracje, a nie same nazwy szkło i poliwęglan.
Nie należy też mieszać decyzji o pokryciu z automatyką czy sposobem otwierania całej konstrukcji. To oddzielne elementy projektu. Dach może zostać wykonany w jednym z opisanych wariantów niezależnie od późniejszego wyposażenia tarasu.
Najczęstsze błędy przy wyborze pokrycia
Pierwszym jest ocenianie dachu wyłącznie latem i wyłącznie z perspektywy tarasu. Przyciemniane pokrycie może dobrze działać podczas lipcowego popołudnia, ale w styczniu nadal będzie znajdowało się przed oknami salonu. Drugi błąd to pomijanie głębokości konstrukcji, która sama w sobie wpływa na ilość światła wpadającego do budynku.
Trzeci pojawia się pod drzewami. Na wizualizacji bezbarwne pokrycie wygląda lekko i transparentnie, ale podczas użytkowania od spodu mogą być widoczne liście, igliwie, zacieki i ślady po ptakach. Wariant rozpraszający ukrywa te elementy, choć ceną jest utrata widoku nieba.
Kolejny błąd to oczekiwanie, że dach rozwiąże problem słońca wpadającego z boku. Wtedy potrzebne są elementy regulowane. Markiza dachowa oraz rolety ścienne ZIP są dostępne w kolorze grafitowym albo jasnoszarym i mogą odpowiadać na warunki, których nie da się zmienić wyborem samej płyty lub tafli.
Nie należy również mieszać grubości różnych elementów. Poliwęglan komorowy 16 mm jest stosowany jako pokrycie dachowe i materiał ścian bocznych. Poliwęglan lity 8 mm służy do wypełniania trójkątów bocznych. Szkło hartowane laminowane 9,14 mm jest osobnym wariantem pokrycia dachu. Te trzy wartości nie opisują konkurencyjnych wersji tego samego elementu.
Dobór pokrycia do ekspozycji, okien i sposobu korzystania z tarasu
Taras południowy i zachodni dostaje zwykle więcej bezpośredniego słońca, dlatego częściej pojawia się na nim potrzeba rozproszenia albo ograniczenia światła. Północna i wschodnia ekspozycja częściej kieruje uwagę w stronę pokryć bezbarwnych, szczególnie gdy za tarasem znajduje się salon albo kuchnia potrzebujące możliwie dużej ilości światła dziennego.
Sam kierunek świata nadal nie daje gotowej odpowiedzi. Pod koronami drzew rozpraszający dach może być praktyczniejszy nawet przy słabszym nasłonecznieniu, ponieważ maskuje zabrudzenia. Z kolei otwarta przestrzeń i atrakcyjny widok nieba zwiększają sens wyboru wariantu bezbarwnego.
Jeżeli rozważasz szklane zadaszenie tarasu, wybór również powinien zaczynać się od efektu świetlnego. Szkło bezbarwne daje czysty widok w górę, białe rozprasza światło, a przyciemniane ogranicza jego ilość. Dopiero później sensownie porównuje się je z odpowiadającą grupą pokryć poliwęglanowych.
Przed decyzją sprawdź cztery rzeczy na swoim tarasie
Najpierw określ ekspozycję i rzeczywiste nasłonecznienie miejsca. Potem spójrz na okna za przyszłym zadaszeniem, nie tylko na przestrzeń wypoczynkową. Trzecim krokiem jest ocena otoczenia - drzew, wyższych balkonów i sąsiednich okien. Na końcu zastanów się, czy taras ma służyć przede wszystkim do posiłków i rozmów, czy jest bardziej pomocniczą przestrzenią przy domu.
Gdy odpowiedzi są już znane, pytanie jaki poliwęglan na zadaszenie tarasu przestaje być abstrakcyjne. Bezbarwny jest bliżej potrzeb osoby szukającej maksymalnej ilości światła, mleczny odpowiada na potrzebę rozproszenia i prywatności od góry, a grafitowy lub szary ma sens tam, gdzie priorytetem jest mocniejsze ograniczenie promieniowania.
Podobnie należy rozstrzygnąć, czy lepszy będzie przezroczysty czy mleczny dach tarasu. Pierwszy zachowuje widok nieba i pokazuje wszystko, co znajdzie się na jego powierzchni. Drugi tworzy spokojniejszą płaszczyznę, maskuje zabrudzenia i odcina widok z góry, ale nie daje tego samego kontaktu z otoczeniem.
Sam wybór pokrycia nie zmieni jednak zadaszenia w pomieszczenie całoroczne. Boczne wypełnienia, markiza czy rolety mogą rozszerzyć zakres komfortowych warunków, ale konstrukcja nadal pozostaje przestrzenią otwartą albo sezonową. Jeśli decyzja o pokryciu okaże się nietrafiona, jej zmiana oznacza wymianę całej płyty lub tafli, dlatego tę część konfiguracji najlepiej rozstrzygnąć przed montażem.