- today
- favorite 0 polubień
- remove_red_eye 23 odwiedzin
- comment 0 komentarzy
Taras najczęściej zaczyna się od prostego pomysłu - ma dać trochę cienia, osłonić stół przed deszczem i pozwolić dłużej siedzieć na zewnątrz. Dopiero później pojawiają się pytania o wiatr, boczne osłony, światło w salonie czy możliwość domknięcia całej przestrzeni. Jeśli zastanawiasz się, jak wybrać zadaszenie tarasu, zacznij więc nie od koloru profili ani rodzaju pokrycia, lecz od tego, co rzeczywiście ma się dziać pod dachem. Znaczenie ma ustawienie stołu, przejście do ogrodu, kierunek zacinającego deszczu i godziny, w których słońce wpada pod konstrukcję. Z tych codziennych sytuacji wynikają później wysokość mocowania, głębokość dachu i rozstaw słupów.
Druga ważna decyzja dotyczy przyszłości. Markizę dachową, rolety ZIP, oświetlenie LED czy wybrane wypełnienie boczne można dołożyć po pierwszym sezonie, lecz geometrii konstrukcji nie zmienia się równie łatwo. Dlatego pytanie, jak wybrać zadaszenie tarasu, dobrze rozłożyć na kilka kolejnych decyzji i najpierw zamknąć te, które po montażu wymagałyby poważnej przeróbki.
Na co zwrócić uwagę na samym początku?
Najpierw wyobraź sobie zwykły dzień na gotowym tarasie. Gdzie stoi stół, którędy wychodzicie do ogrodu, po której stronie ustawiona jest sofa i skąd najczęściej wieje? Stolik kawowy z dwoma fotelami potrzebuje zupełnie innej przestrzeni niż duży stół dla rodziny, letnia kuchnia czy grill. Ten prosty szkic użytkowania pomaga ustalić głębokość konstrukcji i położenie słupów, zanim ich lokalizacja zostanie przesądzona.
Ma to szczególne znaczenie przy konstrukcjach mocowanych do budynku. Zadaszenia tarasowe kotwione do elewacji i podłoża są rozwiązaniem trwałym, a więc wybiera się je inaczej niż parasol czy żagiel przeciwsłoneczny, które można przestawić albo schować. Słup ustawiony dokładnie na linii wyjścia z drzwi tarasowych albo przy narożniku stołu będzie przeszkadzał każdego dnia.
Kolejność decyzji jest stosunkowo prosta. Najpierw sposób użytkowania, później docelowy poziom zamknięcia, następnie długość konstrukcji wzdłuż elewacji i jej wysięg, a dopiero potem mocowanie, pokrycie dachu oraz wyposażenie. Tak ułożony zadaszenie tarasu poradnik pozwala oddzielić decyzje konstrukcyjne od dodatków, które można spokojnie odłożyć.
Taras zadaszony może pozostać otwarty albo stopniowo się zamykać
Nie każdy potrzebuje od razu szyb i osłon z każdej strony. Dla części domów najlepszy będzie całkowicie otwarty taras zadaszony, który chroni od góry, ale nadal pozostaje mocno połączony z ogrodem. Trzeba tylko zaakceptować, że wiatr i deszcz padający pod kątem nadal mogą wejść pod dach.
Krok dalej to osłonięcie jednego konkretnego boku. Stałe wypełnienie albo roleta ZIP może ograniczyć wiatr, słońce wpadające z boku lub wgląd od sąsiada i ulicy. Nie ma potrzeby zamykania całej przestrzeni, jeżeli problem pojawia się tylko z jednej strony.
Najdalej idącym wariantem jest zabudowa przesuwna prowadząca funkcjonalnie w stronę ogrodu zimowego. Sama zabudowa tarasu nie staje się jednak przez to pełnoprawnym, ogrzewanym pomieszczeniem całorocznym. O komforcie zimą decyduje cały układ przegród, podłogi, połączenia z budynkiem, wentylacji i ogrzewania. Określenie zadaszenie tarasu rozsuwane bywa przy tym używane przez osoby szukające rozsuwanych szyb, a nie zwijanego pokrycia dachowego.
Jeżeli nawet za kilka lat chcesz domknąć taras szybami, powiedz o tym już przy zamówieniu. Późniejsza zabudowa jest możliwa wtedy, gdy od początku przewidziano odpowiednią wysokość słupów, geometrię konstrukcji oraz profile, w które wejdą elementy przesuwne.
Co trzeba ustalić przed produkcją konstrukcji
Najtrudniej poprawia się po montażu rzeczy, których na pierwszy rzut oka prawie nie widać na wizualizacji. Chodzi przede wszystkim o wysokość mocowania przy ścianie, przednią krawędź dachu, wysięg, rozmieszczenie słupów, sposób kotwienia i odwodnienie. Zmiana któregoś z tych elementów oznacza już ingerencję w gotową konstrukcję, a czasem jej częściowy demontaż.
Wysokość, wysięg i położenie słupów
Wysokość mocowania wpływa jednocześnie na zachowanie słońca pod dachem i na doświetlenie pomieszczeń za tarasem. Zbyt niska konstrukcja może wcześniej odcinać światło wpadające przez okna, szczególnie przy niskim zimowym słońcu. Z kolei przy otwartym boku wysokość oraz wysięg decydują o tym, jak głęboko pod dach dotrze deszcz niesiony wiatrem.
Głębokości nie warto wyznaczać wyłącznie według krawędzi płyty tarasowej. Lepszym punktem odniesienia jest zewnętrzna krawędź stołu albo strefy wypoczynkowej. Dach powinien osłaniać ludzi i meble, a nie tylko nawierzchnię. Podobnie jest ze słupami - ich miejsce trzeba zestawić z drzwiami tarasowymi, przejściem do ogrodu i planowanym ustawieniem wyposażenia.
Mocowanie, odwodnienie i elementy zamawiane razem z konstrukcją
Aluminiowa konstrukcja jest przytwierdzana do warstwy nośnej ściany, a nie do samego ocieplenia. Dlatego jeszcze przed montażem trzeba znać budowę elewacji i grubość izolacji. Równie wcześnie ustala się punkt zrzutu wody z ukrytego systemu rynnowego, ponieważ odpływ biegnie wnętrzem profili i słupów.
Razem z konstrukcją zamawia się również wypełnienie trójkątów bocznych pod połacią z poliwęglanu litego 8 mm oraz wybiera kształt maskownicy rynny - prosty albo zaokrąglony. Nie należy mylić tych trójkątów z późniejszym wypełnieniem całej ściany bocznej poliwęglanem komorowym 16 mm.
Dodatki, które można dobrać dopiero po pierwszym sezonie
Nie wszystko trzeba zamawiać od razu. Elektryczna markiza dachowa, rolety ścienne ZIP, oświetlenie LED oraz wypełnienie ściany bocznej poliwęglanem komorowym 16 mm mogą odpowiadać na problemy, które wychodzą dopiero podczas użytkowania. Pierwsze lato pokaże, czy popołudniowe słońce rzeczywiście nagrzewa stół, a jesienne dni szybko ujawnią, z której strony najczęściej wieje lub zacina deszcz.
Markiza dachowa jest dostępna w kolorze grafitowym albo jasnoszarym i daje dodatkową możliwość regulowania zacienienia. Rolety ZIP można montować osobno na ścianie lewej, prawej i przedniej, również w kolorze grafitowym albo jasnoszarym. Jeżeli problem dotyczy tylko jednej strony tarasu, nie ma potrzeby osłaniania pozostałych.
Oświetlenie LED wbudowane w profile występuje w wariancie CCT Yellow&White albo RGB Multikolor. Jego przydatność łatwiej ocenić, kiedy wiadomo już, gdzie rzeczywiście stoi stół i w której części tarasu najczęściej spędza się wieczory. Podobnie z bocznym poliwęglanem komorowym 16 mm w wersji bezbarwnej albo mlecznej - ma sens tam, gdzie z konkretnej strony regularnie pojawia się deszcz lub potrzebna jest stała osłona.
Jakie zadaszenie tarasu wybrać pod względem dachu, konstrukcji i wielkości?
Rodzaj pokrycia najlepiej rozpatrywać dopiero wtedy, gdy znane są wymiary i sposób użytkowania. Trzy pytania wystarczają, żeby uporządkować wybór - ile światła ma zostać pod dachem, czy ważny jest widok nieba oraz jak mocno nagrzewa się strefa stołu. Nie jest to ranking materiałów, tylko dopasowanie ich do konkretnego miejsca.
Szkło albo zadaszenie z poliwęglanu
Szkło pozwala zachować przejrzystość i widok w górę. Poliwęglan komorowy bardziej rozprasza światło nad strefą wypoczynkową. W konfiguratorze zadaszenie z poliwęglanu występuje z płytą komorową 16 mm w wersjach od bezbarwnej po przyciemnianą, obok szkła hartowanego laminowanego dostępnego jako bezbarwne albo przyciemniane. Różnica dotyczy przede wszystkim odczucia pod dachem, a nie prostego podziału na materiał lepszy i gorszy.
Wybór pokrycia można pozostawić na rozmowę z wykonawcą, ponieważ nie blokuje wcześniejszego ustalenia wymiarów ani sposobu mocowania.
Aluminium, wykonanie na wymiar i gotowy zestaw
Nowoczesne zadaszenie tarasu w opisywanej ofercie opiera się na aluminiowej konstrukcji malowanej proszkowo. Określenie zadaszenie tarasu aluminiowe odnosi się tu do wariantu podstawowego, a kolor profili można dobrać dopiero po rozwiązaniu kwestii konstrukcyjnych.
Przy prostym tarasie, równej nawierzchni i czystej elewacji gotowy zestaw może pasować bez większych kompromisów. Im więcej pojawia się przeszkód, takich jak wystający parapet, kaseta rolety, lampa nad drzwiami, rura spustowa czy okap, tym większego znaczenia nabiera wykonanie na wymiar. Gotowy rozmiar nie powinien wymuszać obniżenia konstrukcji albo skrócenia wysięgu tylko po to, żeby zmieściła się na ścianie.
Wielkość również dobiera się do strefy użytkowej, nie do samego obrysu tarasu. Wąska przestrzeń przy domu szeregowym potrzebuje innego układu niż szeroki taras przy domu wolnostojącym. Dlatego zadaszenia na taras warto mierzyć względem mebli i przejść, a nie wyłącznie według istniejącej płyty.
Ściana z ociepleniem i podłoże pod słupami wymagają sprawdzenia
Zadaszenie mocowane do budynku opiera się na dwóch różnych elementach - warstwie nośnej ściany oraz podłożu pod słupami. Sama warstwa ocieplenia nie przejmuje obciążeń konstrukcji. Mocowanie musi przez nią przejść i sięgnąć materiału nośnego. W opisywanej ofercie dostępne jest mocowanie dla ocieplenia o grubości 100, 150, 200 oraz 250-300 mm, standardowo na kołkach.
Podobnej ostrożności wymaga zadaszenie tarasu ustawiane na kostce brukowej albo płytach tarasowych. Sama nawierzchnia nie zawsze stanowi wystarczającą podstawę pod słupy, dlatego przed montażem trzeba sprawdzić układ warstw pod spodem i w razie potrzeby przygotować miejsca podparcia punktowo.
Hydroizolacja i instalacje pod nawierzchnią
Przed kotwieniem trzeba również wiedzieć, którędy przebiega hydroizolacja oraz instalacje. Przebicie izolacji albo przewodu pod gotowym tarasem oznacza naprawę połączoną z rozbieraniem nawierzchni, dlatego te informacje powinny znaleźć się w dokumentacji przekazywanej wykonawcy.
Przeszkody przy elewacji
Wystający parapet, kaseta rolety zewnętrznej, lampa nad drzwiami, rura spustowa, kratka wentylacyjna lub okap mogą zmienić wysokość i miejsce mocowania. Najlepiej obejrzeć całą ścianę jeszcze przed zamówieniem i zrobić zdjęcia zarówno z dalszej perspektywy, jak i zbliżenia miejsc, w których ma znaleźć się konstrukcja.
Ukryte odwodnienie nie zwalnia z wyboru miejsca na wodę
W nowoczesnej konstrukcji rynna może być schowana w przednim profilu, a woda prowadzona wnętrzem słupa. Wizualnie rozwiązanie jest dyskretne, jednak woda nadal musi wypłynąć w konkretnym miejscu przy podłożu. Punkt zrzutu warto ustalić razem z rozmieszczeniem słupów, zanim rozpocznie się montaż.
Okolica fundamentu, stopnie wejściowe i uczęszczany ciąg komunikacyjny są problematyczne. Woda może zbierać się tam, gdzie nie powinna, a zimą zamarzać na nawierzchni. Jeżeli układ działki na to pozwala, odpływ kieruje się do wskazanego odbiornika w ogrodzie albo do najbliższego istniejącego odpływu.
Maskownica rynny może mieć kształt prosty albo zaokrąglony. Jej wygląd warto wybrać razem z konstrukcją, lecz ważniejsza funkcjonalnie jest droga, którą woda pokonuje od połaci aż do miejsca zrzutu.
Jak zebrać dane, żeby porównać oferty wykonawców?
Dwie wyceny można uczciwie zestawić dopiero wtedy, gdy dotyczą tego samego zakresu. Każdemu wykonawcy przekaż te same wymiary, informacje o ścianie i podłożu, zdjęcia oraz docelowy sposób użytkowania tarasu. Samo porównanie końcowych kwot niewiele mówi, jeśli jedna oferta obejmuje odwodnienie, obróbki, transport i montaż, a druga nie.
Podstawowe pomiary można przygotować samodzielnie. Potrzebna jest długość tarasu wzdłuż elewacji, planowany wysięg oraz wysokość dostępna na mocowanie przy ścianie. Dobrze także ustalić grubość ocieplenia, materiał ściany nośnej, rodzaj podłoża i znany przebieg instalacji. Do kompletu dochodzą przeszkody przy elewacji i informacja, czy w przyszłości planowana jest zabudowa przesuwna.
Zdjęcia warto zrobić z kilku stron. Jedno szerokie ujęcie pokazuje relację tarasu z domem, natomiast zbliżenia pomagają ocenić miejsce mocowania, przeszkody i przyszłe położenie słupów. Ten sam komplet danych wysłany kilku firmom daje znacznie lepszą podstawę do porównania niż kilka zapytań opisanych za każdym razem inaczej.
Komentarze (0)